Γυναικείες "κοκορομαχίες" στη Βουλή

Οι εργασίες του Α’ θερινού τμήματος της Βουλής άνοιξαν “μέτωπα”. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου, βουλευτής του κόμματος του ΣΥΡΙΖΑ, διαμαρτυρήθηκε για την ελλειπή ενημέρωση, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει εισηγητής εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ για το νομοσχέδιο που συζητείται:«να έχει ένα άλλοθι για να περάσει η τροπολογία της τρίμηνης παράτασης του “πόθεν έσχες”». Έπειτα, αναφέρθηκε στην κοινοβουλευτική επιτροπή και είπε: « λυπάμαι για όσους συμπράττουν σε αυτή».

Η Λιάνα Κανέλλη ανταπάντησε:«Το δικό μου κόμμα μου άλλαξε τμήμα για να έρθω εδώ που ήμουν εισηγήτρια. Δεν συμμετέχουμε σε καμία συμμορία, ούτε συνωμοσία, σε καμία προδοτική αντισυνταγματική πράξη.Αυτό όμως δε σημαίνει ότι συρόμαστε εδώ μέσα»
. Η λογομαχία συνεχίστηκε με τις εξείς λεκτικές επιθέσεις:

 Κωνσταντοπούλου: «Αντιπαρέρχομαι τις τοποθετήσεις εκείνων που επαναστατούν στηρίζοντας την κυβέρνηση.» 

Λ. Κανέλλη: «Αν αυτό κατάλαβες…Αν κατάλαβε ότι εγώ στηρίζω την κυβέρνηση, της απονέμω το όσκαρ διαστρέβλωσης και μάλιστα αριστερό!!! Στο παιχνίδι «game of πολυθρόουνς» μεταξύ κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης εγώ δεν πρόκειται να πάρω μέρος. Άλλωστε ο Τσίπρας είπε ότι δεν υπάρχουν μπάνια για φέτος για τους βουλευτές, ας δουλέψετε μια μέρα παραπάνω.» 

Ζ. Κωνσταντοπούλου: «Τότε να ψηφίσουμε την παράταση του “πόθεν έσχες”…» 

Λ. Κανέλλη: «Το τι θα ψηφίζω ή δεν θα ψηφίσω αυτό δεν αφορά εσένα. Τιμητής ποιου είσαι εσύ;». 

πηγή: tanea.gr 

Διάφορα "tweets", επίσης αναφέρουν:

Χαμός στην πρώτη ημέρα της "θερινής" Βουλής! Ο άγριος καυγάς της Κανέλλη με την Κωνσταντοπούλου και το "games of... http://t.co/fnIQj8pbCf
— stavros marinis (@stavrosmarinis2) June 16, 2014

Επεισοδιακή συνεδρίαση στη Βουλή, με κόντρα Ζωής - Κανέλλη http://t.co/fhT26DaGwh
— Manos Oikonomidis (@EmOikonomidis) June 16, 2014

Ζωή Κωνσταντοπούλου προς ΚΚΕ: «Επαναστατεί στηρίζοντας την κυβέρνηση» -Λιάνα Κανέλλη: «Δεν θα απολογηθώ σε σένα, παίρνhttp://t.co/DlXAO0BIT5
— Ειρήνη Νικολοπούλου (@enikolopoulou) June 16, 2014

Ο Άρειος Πάγος "εγκαταλείπει" τις καθαρίστριες

Οι 395 απολυμένες καθαρίστριες συνεχίζουν τον αγώνα τους έξω απ’ το υπουργείο Οικονομικών, παρ’ όλη την βία που δέχονται απ’ τους αστυνομικούς και τις άδικες αποφάσεις των δικαστηρίων. Ναι, καλά ακούσατε, ο Άρειος Πάγος αποφάσισε ότι «το ατομικό συμφέρον δεν μπορεί να λειτουργεί πάνω από την οικονομική πολιτική».

Πιο αναλυτικά, μέρος της απόφασης αναγράφει: «Δεν πιθανολογείται ότι υπάρχει πρόβλημα με την κατάργηση των οργανικών θέσεων των καθαριστριών, η οποία θα επέβαλε τη ματαίωση της πολιτικής της κυβέρνησης».

Η αίτηση που έκανε το υπουργείο Οικονομικών για αναστολή της απόφασης του Πρωτοδικείου Αθηνών, έγινε δεκτή με αποτέλεσμα οι γυναίκες αυτές να παραμένουν στον δρόμο.

Σε ένα άλλο απόσπασμα της απόφασης: «Η διασφάλιση της συνέχειας της οικονομικής πολιτικής του κράτους κατά τη διάρκεια μιας χρονικής περιόδου με έκτακτες δημοσιονομικές δυσχέρειες εθνικού επιπέδου αποτελεί μείζον αγαθό, συνδεόμενο με το γενικό συμφέρον, σε σχέση με το ατομικό συμφέρον κάθε μιας καθαρίστριας, να διαταραχθεί η οργανική της θέση και να εξακολουθήσουν να απασχολούνται σε αυτή αμειβόμενη όπως και πριν. Το ατομικό συμφέρον δεν μπορεί να νοείται και να λειτουργεί ανεξάρτητα προς τις εκ της εξυπηρετήσεως αυτού συνέπειες ως προς την αποτελεσματικότητα της οικονομικής πολιτικής του κράτους την οποία σε κάθε περίπτωση δεν έχουν τη δυνατότητα να κρίνουν τα πολιτικά δικαστήρια από άποψη σκοπιμότητας, ει μη μόνο το εκλογικό σώμα».

Επιπρόσθετα, η απόφαση φροντίζει ώστε οι καθαρίστριες να λάβουν τα ¾ των δεδουλευμένων τους: «Κατά τη διάρκεια της διαθεσιμότητας, οι καθαρίστριες αν και μη εργαζόμενες θα ελάμβαναν τα ¾ των τακτικών αποδοχών τους».

πηγή: tovima.gr

Κάποια "tweets" σχολιάζουν την εξέλιξη των γεγονότων:

Η Σπυράκη μόλις είπε στο ΣΚΑΙ,πως το δημοσιονομικό όφελος απ τις καθαρίστριες είναι ελάχιστο.Κάτι μου λέει πως οι καθαρίστριες μόλις νίκησαν
— Kostas.Vaxevanis (@KostasVaxevanis) June 13, 2014

Ο Λάτσης μπαίνει στο ΥΠ.ΟΙΚ οι καθαρίστριες βγαίνουν με ασθενοφόρα http://t.co/l9o5qvM0CD via @xstefanou
— Aris Chatzistefanou (@xstefanou) June 10, 2014

Η κυβέρνηση δίνει το χειρότερο μήνυμα στην κοινωνία, μη επαναπροσλαμβάνοντας τις καθαρίστριες του ΥΠΟΙΚ. http://t.co/gPoU6rhok8
— Elli Stai (@ElliStai) June 5, 2014

Ο Σουμάχερ "αναστήθηκε"

Ο Μίκαελ Σουμάχερ, πρώην πρωταθλητής της "Formula 1", συνήλθε απ' την κατάσταση κώματος στην οποία είχε περιέλθει.Τον διακόμισαν στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομειακό Κέντρο του Bo (CHUV), το οποίο είναι στην Λωζάνη.

Ο Ντάσι Κρίσεν, που είναι εκπρόσωπος του νοσοκομείου, ανακοίνωσε: «Το CHUV ανέλαβε σήμερα το πρωί τον κ. Σουμάχερ». Στη συνέχεια, τόνισε: «Η οικογένειά του είναι μαζί του, σε ένα χώρο που έχει διευθετηθεί ειδικά για να διαφυλαχθεί η ιδιωτικότητά του και να διασφαλισθεί ότι λαμβάνει την καλύτερη δυνατή φροντίδα. Όπως και για κάθε ασθενή μας, επιθυμούμε να σεβασθούμε το ιατρικό απόρρητο και την ιδιωτική σφαίρα της οικογένειας».

Η γερμανική εφημερίδα “Blid” αναφέρει σε σχετικό δημοσίευμα της ότι ο Σουμάχερ μπορεί να επικοινωνήσει με την οικογένεια του. Επιπλέον, η οικογένεια του ευχαρίστησε τους εργαζόμενους του νοσοκομείου αλλά και όλους όσους έτρεξαν την μέρα του ατυχήματος του.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Σουμάχερ «δεν βρίσκεται πλέον σε κώμα» και έφυγε απ’ το νοσοκομείο της Γκρενόμπλ το πρωί της Δευτέρας.

Ο Ζαμπίνε Κεμ, εκπρόσωπος της οικογένειας, δήλωσε ξεκάθαρα ότι δεν υπάρχει ακόμα ενημέρωση για την κατάσταση της υγείας του και το νοσοκομείο δεν πρόκειται να δημοσιοποιήσει κάτι.

πηγή: protothema.gr

Διάφορα σχόλια στο "twitter" :

Ξύπνησε ο Σουμάχερ μετά από 6 μήνες και σκέφτονται πως θα του πουν πως ο Ντινόπουλος είναι υπουργός...
— Dimitris Kottaridis (@dimkott) June 16, 2014

10 λεπτά ρεπορτάζ για τον Σουμάχερ, ΜΗΔΕΝ για τους άστεγους.
— Methexis (@Methexis66) June 16, 2014

Φουντώνουν οι φήμες: Βγήκε ο Μίκαελ Σουμάχερ από την εντατική; http://t.co/Cgigsxatnb
— Ειρήνη Νικολοπούλου (@enikolopoulou) June 13, 2014

Μια αληθινή ιστορία

Δεν υπάρχει ζωή για αυτούς που την ονειρεύονται, αλλά μόνο γι αυτούς που τη ζούνε…

Οι ρομαντικές ψυχές αργοπεθαίνουν στην σκιά του κόσμου. Λίγες μικρές σπίθες, λίγες αναλαμπές παρατηρώ και αναθαρρεύω. Θέλω να πιστέψω ξανά στην όμορφη πλευρά του κόσμου. Σ’ αυτή την πλευρά όπου η αποξένωση δίνει την θέση της στην αγάπη.

Κάνοντας τη βόλτα μου στο Σύνταγμα, μέσα στον πανικό της προεκλογικής περιόδου και μέσα στη ζούγκλα της Αθήνας, είδα. Είδα πάνω από τρεις ανθρώπους στην διάρκεια της μέρας να κουβαλάνε φαγητό στα αδέσποτα και ταλαιπωρημένα σκυλιά της πλατείας. Άνθρωποι που το έδιναν απ’ το περίσσευμά τους και δεν φαίνονταν «βολεμένοι».

 Αυτό που θα σας περιγράψω τώρα, μπορεί να μην το πιστέψετε. Κι όμως είναι πέρα για πέρα αληθινό. Εκεί που είχα πειστεί ότι ο κόσμος είναι σκληρός και δεν χαρίζει σε κανέναν, ένα απ’ αυτά τα πλάσματα έφαγε απ’ το φαγητό που του έδωσαν.  Αλλά άφησε ένα μισοφαγωμένο σάντουιτς. Και απόρησα. Έχω ζήσει με σκυλιά και συνήθως όσο φαγητό κι αν τους βάλεις απ’ τη λαιμαργία τους το τρώνε όλο. Κι εκείνο το πεινασμένο, που δεν έχει σπίτι και κάποιον να το φροντίσει, το άφησε στην άκρη. Και τότε, απ’ το πουθενά, εμφανίστηκε ένας άνθρωπος. Ένας άστεγος άνθρωπος. Αυτός ο άνθρωπος, πήρε το μισοφαγωμένο σάντουιτς, χάιδεψε το σκυλί στο κεφάλι κι εκείνο με ευχαρίστηση έκανε χαρές κουνώντας την ουρά του.

Αυτό το σκυλί δεν έφαγε όλο το φαγητό που του πρόσφεραν για να το φάει κάποιος άλλος.

Σας θέτω ένα κουίζ: Βρέστε μου έναν άνθρωπο που θα έκανε κάτι παρόμοιο. Έναν μόνο.

Αν τον βρείτε, πέστε μου γιατί πραγματικά έχω ανάγκη να πιστέψω ότι υπάρχει. Κι εσείς το έχετε ανάγκη κατά βάθος. Κι αν δεν υπάρχει, προσπαθήστε να γίνετε αυτός ο άνθρωπος.

Σας παρακαλώ.

Κοκκινάκη Αθανασία-Υπατία
(Νάνσυ)

Ομερτά για...χρήματα!

Βρισκόμαστε εγκλωβισμένοι στη μέση μιας οικονομικής μάχης. Δείκτες ανεβαίνουν, δείκτες κατεβαίνουν, δείκτες μετοχών, δείκτες ρολογιών!

  Δυσνόητοι όροι κυνηγάνε την φαντασία μας και τελικά? Δίνουμε τα χρήματα μας χωρίς να γνωρίζουμε που πηγαίνουν…

Τα πράγματα είναι πιο απλά όμως. Όλα ξεκινάν απ’ την μήτρα των χρημάτων κι εφόσον το δολάριο προϋπήρχε του ευρώ και όριζε την παγκόσμια οικονομία, τότε μιλάμε για το “Federal Reserve”. Το “Federal Reserve” ή αλλιώς η Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ ήταν εκεί όπου γινόταν η παραγωγή ή δημιουργία των χρημάτων για την αμερικανική κυβέρνηση.

Από κάπου όμως πρέπει να δημιουργηθεί μια μικρή κίνηση, ένα ρεύμα για να παραχθούν ταλαντώσεις και ανακυκλώσεις του χρήματος που παραγόταν και να οδηγηθεί σε παγκόσμια κλίμακα.

Η ιστορία των επιχειρήσεων ξεκινά από αρχαιοτάτων χρόνων, αλλά η εισαγωγή της έννοιας του χρηματιστηρίου στην ιστορία είναι ακόμα πιο παλιά. Για να λειτουργήσει αυτή η έννοια και αυτό το σύστημα που προωθεί, χρειαζόταν ένα όμορφο περιτύλιγμα.

Μέσα σε μια ωραιότατα πλασαρισμένη φούσκα, πείστηκε ένα μεγάλο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού να επενδύσει σε επιχειρήσεις, οι οποίες μόνο κερδοφόρες δεν ήταν. Αναλαμβάνοντας το ρίσκο της αγοράς ενός κομματιού μιας επιχείρησης, όλοι έτρεχαν να αγοράσουν μετοχές! Οι λεγόμενοι «χρηματιστές» ,σύγχρονοι τοκογλύφοι, έβγαζαν χρήματα εκμεταλλευόμενοι ποσοστά απ’ τις πωλήσεις αυτών των μετοχών.

Κι όσο η φούσκα μεγάλωνε, τόσο πιο πολλοί άνθρωποι έχαναν και χάνουν τα χρήματα τους στα παιχνίδια του χρηματιστηρίου κι άλλο τόσο λιγότεροι κέρδιζαν και κερδίζουν…

Για να μην φαίνεται, λοιπόν, η απατεωνιά και η αδικία αυτής της υπόθεσης, χρησιμοποιήθηκαν πολλοί τεχνικοί όροι , δυσνόητοι στο ευρύ κοινό. Ήταν και ένας απλός τρόπος κάλυψης της λασπουριάς που κρυβόταν πίσω απ’ τα «χρυσά» παράθυρα του μάρκετινγκ.

Μια υπόγεια μαφία, η οποία δημιούργησε την δική της γλώσσα για να επικοινωνεί με τους συνεργάτες της. «Ομερτά» καλοί μου αναγνώστες… Γιατί όποιος μιλήσει, κανείς δεν ξέρει τι τον περιμένει έξω απ’ την πόρτα του, ή και μέσα στο συρτάρι του…

Κοκκινάκη Αθανασία-Υπατία

(Νάνσυ)

ELLE: Άσε με να σε βγάλω μια φωτογραφία

Μια ελεγεία πάνω στην αναζήτηση της ανθρώπινης ατομικότητας και ύπαρξης με πρωταγωνιστές τη μορφή ενός Πάπα και τον έκπληκτα απογυμνωμένο φωτογράφο του υπό το πέπλο μιας θρησκευτικότητας που θυμίζει πίνακα αναγέννησης. Η παράσταση Elle της Bijoux de Kant παρουσιάζεται στο υπόγειο γκαράζ του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης.

“Με ελκύει το καταραμένο, το έκπτωτο, το χρεοκοπημένο” διαβάζουμε από τον σκηνοθέτη Γιάννη Σκουρλέτη και δε μπορούμε παρά να συμφωνήσουμε. Σε αυτό το μονόπρακτο του Ζαν Ζενέ, για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινό, η θρησκευτική υπόσταση του Πάπα αποκτά μια αποκαλυπτική τραγικότητα η οποία και τον αφήνει γυμνό στα μάτια των θεατών. Βρισκόμαστε στην αναζήτηση μιας ποιητικής έννοιας παρά μιας υπόστασης και αυτό ακριβώς είναι που οδηγεί τους πάντες σε απόγνωση.

 Η αδυναμία ορισμού, οριοθέτησης και εν τέλει κατανόησης τραυματίζει το υποκείμενο το οποίο αποτυγχάνει στην ικανοποίηση της βασικότερης ανάγκης του, της εννοιοδότησης. Χωρίς την εγγύτητα που ενέχει το χειροπιαστό, Πάπας και φωτογράφος δεν πλησιάζουν σωματικά παρά ταυτίζονται πνευματικά. Ο Πάπας ανάγεται σε θρησκευτική υπόσταση υπεράνω τόπου και χρόνου. Το θηλυκό γένος του τίτλου μας παραπέμπει σε αυτή την ιερή υφή των εννοιών η οποία παραμένη ανέγγιχτη και δυσπρόσιτη, μακριά από κάθε τι υλικό.

Οι μορφές γίνονται τραγικές προσπαθώντας να πλησιάσουν το απλησίαστο, να ορίσουν το αόριστο και να φωτογραφίσουν το ανύπαρκτο. Η προσπάθειά τους αυτή προϋποθέτει τέτοιο προσωπικό κόπο που τα πρόσωπα χάνουν τα όποια διαχωριστικά τους στοιχεία και μετατρέπονται σε μια απογυμνωμένη μάζα προς την αναζήτηση του ανέφικτου. Η εικόνα ενός γυμνού Πάπα μπορεί εξ’αρχής να προοριζόταν ως κωμική πάντως στη συγκεκριμένη μεταφορά του έργου αποκτά έναν αποκαρδιωτικό χαρακτήρα.

 Για τον σκηνοθέτη, οι εικόνες είναι πέρα για πέρα σημαντικές. Και με μια νεωτεριστική προσέγγιση, το έργο αποκτά αυτοτελή υπόσταση. Είναι γνωστό το ενδιαφέρον της ομάδας για πολύ προσωπικές μεταφορές έργων επί σκηνής και εδώ δεν παρατηρούμε τίποτα λιγότερο. Ο Στράτος Τζώρτζογλου στον ρόλο του Πάπα, ο Πολύδωρος Βογιατζής και ο Ορέστης Καρύδας παρουσιάζουν ένα έργο τόσο δραματικά καινούργιο όσο και εκ φύσεως δραματικό.

Τα σώματα κινούνται ευλαβικά στον σκοτεινό χώρο ενώ η διάπλασή τους θυμίζει έντονα είτε αρχαιοελληνικά αγάλματα είτε αναγεννησιακές φιγούρες. Παύουν να αποτελούν αντικείμενο πόθου και μετατρέπονται σε έργα τέχνης.

Η μετάφραση της Ασημένιας Ευθυμίου είναι αυτή που προσθέτει τις κατάλληλες λέξεις που τονίζουν την κοπιαστική αναζήτηση των προσώπων για μια ουσιαστική επικοινωνία ενώ η μουσική του Κώστα Δαλακούρα ανάγει την παράσταση σε μυσταγωγική εμπειρία.

 Κανείς δεν ενδιαφέρεται για την πραγματικότητα όταν ασχολείται με τα υψηλότερα ιδανικά των εννοιών ενώ τα πάσχοντα σώματα λειτουργούν καθαρκτικά.


Μάριος Δενδής,
για την Μαύρη Αλεπού.

Σκιές μιας νύχτας

  Ο άνεμος ξυπνά αναμνήσεις  γύρω σου. Παρακαλάς τη νύχτα να μην τελειώσει, να σε αγκαλιάσει και να σε αγαπήσει… Αν το καταφέρεις, δεν θα σε αφήσει ποτέ. Ένα φεγγάρι στέκεται μέσα της για να φωτίσει και την πιο παγωμένη καρδιά. Κι εκεί μέσα στην ζάλη σου απ’ τους καπνούς, ονειρεύεσαι μια παράλληλη ζωή κοιτώντας τις ζωές των άλλων.

 

   Μέσα απ’ την κλειδαρότρυπα του μυαλού σου, ξεπηδούν σκιές που σε ενοχλούν. Είναι δύσκολο να τις απομακρύνεις, πώς να διώξεις κάτι άυλο; Προσπαθείς με την παλάμη σου να τις σταματήσεις, μα εκείνες την διαπερνούν.

   Πρέπει από κάπου να πιαστείς, να γαντζωθείς και να μείνεις εκεί κρεμασμένος ή να ανέβεις. Και όλο αναρωτιέσαι… Πού πηγαίνεις τελικά… Τι κάνεις τελικά…  Κι έχεις ένα τσουβάλι έρωτες να σε κυνηγάνε.

  Δεν μπορείς πια, παρά να τους προσπεράσεις. Δεν μπορείς άλλες δέσμιες δυνάμεις εκτός απ’ το σώμα σου. Δεν θες άλλα σκοινιά να σε τραβάνε πίσω.

   Όταν βλέπεις τα πουλιά να πετούν εκεί ψηλά και ονειρεύεσαι πως θα τα φτάσεις, η ελευθερία σου μοιάζει τόσο μακρινή…

Κοκκινάκη Αθανασία-Υπατία
(Νάνσυ)